«تبعیدگاههای چین»

آیین شایین ـ 030223

درون اردوگاهها عنوان کتابی ارزشمند از «درن بایلر» با ترجمه مسعود یوسف حصیرچین است که در ایران توسط انتشارات ققنوس به زیور چاپ آراسته گردیده است. کتاب شرح حال میلیونها مسلمان ترکستان شرقی است که در اردوگاههای اقامت اجباری در سخت ترین شرایط ممکن به سر می برند.

درن بایلر از متخصصان سامانه های نظارتی چین با اتکا به ساعتها مصاحبه با نجات یافتگان اردوگاهها، هزاران سند دولتی و بیش از یک دهه پژوهش نشان می دهد که چگونه شبکه گسترده ای از فناوری شرکتهای خصوصی تشخیص چهره صدا و داده های تلفن همراه به حکومت چین و شرکتها این امکان را داده است که که میلیون ها اویغور را به سبب فعالیت های دینی و فرهنگی شان وارد فهرست سیاه کنند.

در این اردوگاهها مسلمانان را مجبور می کنند دولت چین را بستایند، اسلام را انکار و خانواده هایشان را تقبیح و در کارخانه های درون اردوگاهی رایگان کار کنند.

در این اردوگاهها چنان ظلمی بر مسلمانان اویغور و قزاق می رود که نظیر آن را در هیچ کجای جهان نمی توان سراغ گرفت.

درصفحه 138 کتاب می خوانیم: در ابتدا گریه اش گرفت که دید اویغورهای مسن را در غل و زنجیر به عنوان دانش آموز در برابرش می نشانند. تصویر صفهای زنان اویغور و قزاق که با موهای کوتاه و چشمانی بی احساس حرکت می کردند، برهنه و نا آزاد و ....

در صفحه 85 کتاب می خوانیم: اسناد حکومتی نشان می دهد، که اگر زنان در سن باروری به جراحی عقیم سازی یا کارگذاشتن آی یودی تن ندهند، به فهرست شهروندان قابل اعتماد اضافه نخواهند شد. از زمان آغاز کار اردوگاهها نرخ زاد و ولد در میان اویغورها بین پناه تا هشتاد درصد افت کرده است.

کتاب به زوایای آشکار و پنهان نسل کشی سیستماتیک مسلمانان اویغور و قزاق در منطقه ترکستان شرقی اشاره و نقش شرکتهایی چون آمازون، علی بابا، آی فلایتکو ... را در همکاری با دولت چین بر علیه اویغورها افشا می کند.

مقامات چینی از سال 2017 به این سو یک و نیم میلیون اویغور، قزاق و هوئی را وارد اردوگاهها کرده اند که بزرگترین اقامت اجباری اقلیتی مذهبی از جنگ جهانی دوم به بعد است.

اویغورها در اردوگاههای چین به مرده های متحرک تبدیل می شوند. یاد می گیرند بدون بحث پذیرای کتک باشند، با صدای بلند آواز بخوانند همیشه لبخند بزنند و به تمام دستورات بله بگویند. آنها نباید بوی مدفوع را در سطلهای روباز سلول حس کنند و ... صدها نکته که قلم شرمش می شود بنویسد ولی حکومت چین انجامش میدهد!

در مقدمه کتاب میخوانیم: در سال 1949 هنگام تاسیس چین، جمعیت ساکنان هان منطقه حدود شش درصد بود و اویغورها تقریبا هشتاد درصد جمعیت را تشکیل می دادند. پیش از 1949 معلوم نبود که این منطقه جمهوری ترکستان شرقی در شوروی می شود یا مرزهای امپراطوری دودمان چینگ سرزمین های ازلی اویغورها و قزاق ها را به مستعمره داخلی چین تبدیل خواهد کرد. با این همه در سال 1949 استالین و رهبران حزب کمونیست چین موافقت کردند که این منطقه به اشغال چین دربیاید.